FLAŞ HABER:
Ana Sayfa Gülbin DAL 10 Kasım 2021 287 Görüntüleme

10 Kasım

10 Kasım

“Atatürk ölmedi, yüreğimde yaşıyor.

Uygarlık savaşında bayrağı o taşıyor”.

Ya da, “Saat dokuzu beş geçe Atam Dolmabahçe’de, gözlerini kapadı bütün dünya ağladı. Doktor doktor kalksana, lambaları yaksana, Atam elden gidiyor, çaresine baksana”.

Bu şiirleri ezberinde bilmeyen çocuk ülkemizde var mıdır acaba?

Ya da her 10 Kasım’da, saat 9’u 5 geçe sokakta, iş yerinde, evde, okulda, arabada, otobüste, gökte yerde, her ortamda ve her durumda. Sevgi, minnet, özlem, vefa, sahiplenmek duygusu ile boğazımızın düğümlenerek, gözlerimiz dolarak Atamıza saygı duruşunda bulunmayan var mıdır?

       10 Kasım 1938

Dolmabahçe Sarayından bir anons gelir; “Babamız Öldü”.

O gün tüm dünya, Atatürk’ün ölümü ile derinden sarsılmıştır.

The Times şu manşeti atmıştı; “O Türkiye’nin önceki kuşaklarından hiç birine nasip olmayan özgürlük ve güven dolu bir hayat sağladı”.

İngiliz Basını; “Kadınlar başka hiçbir ülkede bu kadar hızla ilerlememişlerdir. Bir ulusun bu derece değişmesi, tarihte, gerçekten eşi olmayan bir olaydır”.

Fransız Basını; Milletine bu kadar az zamanda bu ölçüde hizmet edebilen tek devlet adamı Atatürk’tür”.

Mısır Basını; “Atatürk’ün yaptıkları insanoğlunun kolay kolay yapabileceği şeylerden değildir. O! Büsbütün başka bir insandı”.

Avustralya Basını; “Türk Halkı kurtarıcısını ve babasını kaybetti”.

Evet, babamızı kaybetmiştik.

       Atamızı, büyüğümüzü, ülke sevdalısı liderimizi kaybetmiştik.

Çok sevdiğiniz bir yakınınızı kaybetmenin duygusu nasıl ise, Atatürk’ü kaybetmenin de aynı öyle olduğunu, her 10 Kasım’da, daha da derinden anlarız.

Her 10 Kasım’da her zaman buruk, eksik ve yitiğizdir. Her zaman özleriz. Sohbetleriniz de hep O vardır. Her durumda öğrettikleri bizlere ışık tutar. O olsaydı ne yapardı acaba deriz. Yaptıklarını, yazdıklarını okudukça yüzümüzde hafif bir tebessüm belirir. Kayıtsızca özleriz. Hem de çok özleriz. Keşke deriz, keşke burada olsaydı. Yine uzun uzun konuşsak ve her şey için yeni çözümler üretsek.

Yemeğimizi birlikte yesek, kahvemizi içsek diye düşünür, derin bir nefes alarak içimizdeki o derin boşluğu tekrar tekrar hissederiz.

Keşke, keşke burada olsa da,  Ülkemizin şu anda ki savrulmuş, tükenmiş, sahipsiz hali için yeniden, O inanılmaz vicdanı, merhamet duygusu, muhteşem zekâsıyla ile tekrar mucizeler yaratsak.

Her 10 Kasım bir yas günü müdür, yoksa anma günü mü?

       Bilmem!

Çünkü insan çok sevdiğini kaybeder ise, O’ nu hep yaşar, hep özler, hep anar ve her zaman çok sever. Bu nedenle benim için 10 Kasım sadece ve sadece bir tarihtir.

Atatürk ölmedi, yüreğimde yaşıyor…

Gülbin DAL

TARİGDER Kadının Sesi Koordinatörü